Küçükken herşey daha basitti. O basitlikte bile ne kadar çok mutlu olurduk.Bir çikolata yeterdi dünyaların bizim olması için.
Sevmeler bile başkaydı çocukken.Göz göze gelmek büyük birşeydi.Onunla beraber oynadığımızda başka bir eğlenceli bir hal alırdı oyun.Unutulmaz olurdu.
Büyüdükçe bbeklentiler değişti.Göz göze gelmek yetmez oldu.Ah birde elimi tutsa dedik.Hissetmek,sıcakllığını duymak,daha da yakınında olmak...Sarılmak,öpmek,en derinden hissetmek...
Sevdiğine karşı şeffaflaştıkça bencillşen ruhlar...Tüketir olduk herşeyi.Çok hızlı hemde.İlk bakışta aşık olup,ikinci görüşte teslim olup,üçüncü görüşte kaçtık sevdiğim dediğimiz yabancıdan.Kendimiz için yaşıyoruz derken sevgiyi tükettik,masumluğunu yitirdi insanoğlu yüzünden.İnsan vücudunda başka birşey olduk.Ne sevgi kaldıı ne his...
Allah sonumuzu hayır etsin:)
çocuk masumiyetinde mutlu yarınlara....
http://www.hocam.com/
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder